ΕΛΛΟΝΤΙΑ

Μεγαλώσαμε με τη μουσική σου. Χορέψαμε. Ερωτευτήκαμε. Απογοητευτήκαμε και κάναμε όνειρα με backround τον ήχο σου. Rest in Peace.

Από nventris @ Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009 8:09 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: μουσικη

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2008 ΣΥΝΤΑΓΜΑ

...έχουμε έρθει από νωρίς στο κέντρο. Άλλο ένα συλλαλητήριο, δε θυμάμαι από ποιους και γιατί. Είμαι ζωσμένος σαν αστακός και κουβαλάω έναν εξοπλισμό πολύ βαρύ που στο μεγαλύτερο μέρος του είναι άχρηστος.  Η μέρα είναι ζεστή παρ' ό,τι είναι χειμώνας. Κάτι περαστικοί μας περιεργάζονται. Κάποιοι βρίζουν και φεύγουν.

Γυρίζω αλλού το βλέμμα

Μιλάμε με τους συναδέλφους περί ανέμων και υδάτων. Η ώρα περνάει με πολλά τσιγάρα και έναν ξενέρωτο καφέ από το φαστφουντάδικο της γωνίας. Σιγά σιγά οι διαδηλωτές αρχίζουν να μαζεύονται. Μας κοιτούν με βλέμμα εχθρικό και απειλητικό.

Στρέφω αλλού το κεφάλι μου.

Φοράω το κράνος και κουμπώνω με προσοχή το λουράκι κάτω απ το σαγόνι. Η ζέστη είναι αφόρητη. Είμαστε ήδη πολύ ώρα όρθιοι και τα πόδια μου αρχίζουν να πονάνε. Βάζω κάτω την ασπίδα και ακουμπώ πάνω της...

...Ακούγεται η φωνή του επί κεφαλής που φωνάζει να συνταχτούμε. Η διαταγή είναι σαφής. Καμιά επιθετική ενέργεια, ψυχραιμία και μόνο αν οι διαδηλωτές προσπαθήσουν να διαπεράσουν τον κλοιό, να απωθηθούν με ήπια μέσα (...ένα κάρο μαλακίες. Έλα εσύ ρε μαλάκα να απωθήσεις 5000 εξαγριωμένο πλήθος με ήπια μέσα).

Τα πράγματα γύρω αρχίζουν να γίνονται πολύ σκούρα. Η ένταση ανεβαίνει και το κλίμα γίνεται πολύ ηλεκτρισμένο. Οι διαδηλωτές είναι απέναντί μας σε απόσταση αναπνοής και φωνάζουν συνθήματα. Ένας βρίζει τη μάνα μου και με φτύνει.

Στρέφω το βλέμμα μου ψηλά και αττενίζω το κενό.

Προσπαθώ να παραμείνω ψύχραιμος. Η καρδιά μου χτυπά δυνατά. Βλέπω απέναντι στην πρώτη γραμμή μια κοπέλα να κλαίει και να φωνάζει. Δεν ακούω τι λέει. Στρέφεται σε μένα και με λυγμούς μου μιλάει. Σαν κάτι να με ρωτάει με απόγνωση. Για το Μπους και την αμερικάνικη πολιτική. (...τι μου λες κοπέλα μου; λες και γω διαμορφώνω την πολιτική της Αμερικής ή λες και συμφωνώ με το Μπους και άλλη δουλειά και άλλη όρεξη δεν είχα σήμερα το πρωί παρά να έρθω και να σου πετάω δακρυγόνα για να υπερασπιστώ τον Αμερικάνο)

Χαμηλώνω τα μάτια. Νιώθω ενοχές. Αλλά γιατί;

Το κλίμα για λίγο φαίνεται να ηρεμεί και η ένταση κάπως να εκτονώνεται. Τα πανώ ακουμπούν στο έδαφος και οι απέναντι δείχνουν πιο χαλαροί. Μερικοί ανάβουν τσιγάρο. Άλλοι μας φωτογραφίζουν σαν αξιοθέατα.

Δε μπορώ να χαλαρώσω, δεν πρέπει να χαλαρώσω. Πεινάω και διψάω. Ιδρώνω απ' τη ζέστη και το μάτι μου πιάνει ένα πανώ που κάτι γράφει για τη γενιά των 700 Ευρώ. ("Εγώ ανήκω στη γενιά των 860 Ευρώ"). Σκέπτομαι τη δόση του δανείου που έρχεται μεθαύριο. Πάλι θα μείνω στον άσσο...

Ο τύπος που πριν με έβριζε μου κάνει τώρα μια χυδαία χειρονομία.

Κοιτάζω αλλού.

...Οι διαδηλωτές ανασυντάσσονται. Το κλίμα βαραίνει και πάλι. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει. Αισθάνομαι τις φλέβες μου να βουίζουν, τα μηνίγγια μου να χτυπάνε. Πλησιάζουν απειλητικά προς το μέρος μας. Ένας κατεβάζει ένα καδρόνι στο κράνος ενός συναδέλφου. Εκείνος οπισθοχωρεί. Ακούγεται η φωνή του αξιωματικού που ουρλιάζει να μη σπάσει ο κλοιός. Πυκνώνουμε τη γραμμή άμυνας και πλησιάζουμε ο ένας τον άλλο. Όσοι έρχονται κατά πάνω μας απωθούνται με τις ασπίδες. Το μόνο που θέλω είναι να βρεθώ στο σπίτι μου και να πιω ένα ποτήρι νερό. Τα καδρόνια πληθαίνουν. Φοράμε τις μάσκες και κάνουμε χρήση δακρυγόνων. Οι διαδηλωτές οπισθοχωρούν. Μερικοί φορούν μαντήλια. Μας βρίζουν και μας προπηλακίζουν. Ο επικεφαλής μας βρίζει επίσης και φωνάζει για τον κλοιό.

Αρχίζει η μάχη.

εμφανίζονται οι κρανοφόροι - κουκουλοφόροι. Οι πρώτες μολότωφ αστοχούν και τις αποφεύγουμε με επιτυχία.

Μερικοί από μας τους καταδιώκουν. Γίνεται χαμός. Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο. Καπνοί και φωτιές παντού. Κόλαση.  Δε βλέπω καθαρά. Πιάνω δυο τρεις να μου πετάνε πέτρες και να έρχονται κατά πάνω μου. Αμύνομαι με την ασπίδα και υποχωρώ στη γραμμή με τους συναδέλφους.

Βλέπω τον δίπλα μου να έχει φάει μια μολότωφ στο δεξί του πόδι. Λαμπαδιάζει μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Σπεύδω να βοηθήσω. Τον ρίχνω στο έδαφος και προσπαθώ να σβύσω τη φωτιά με ό,τι μέσο έχω πρόχειρο. Τρώω μια κοτρώνα στον αριστερό ώμο.  Ο πόνος είναι αφόρητος. Το βλέπω το κωλόπαιδο και το παίρνω στο κατόπι. Τον στριμώχνω σε μια γωνιά και τον αρχίζω στις γρήγορες. Είμαι εξοργισμένος. Είμαι εκτός εαυτού. Ποιόν βρίζεις, ποιον φτύνεις ποιον χτυπάς ρε μαλάκα; με ήξερες και από χθες; θα σου γ....σω ό,τι έχεις ρε παλιοπ....ρά.

(Αν αυτή τη στιγμή με τραβάνε με κανα κινητό, σκέπτομαι, την έβαψα. Θα γίνω πρώτη είδηση στα κανάλια. Θα δείχνουν το πλάνο ξανά και ξανά. οι αριστεροί θα με χαρακτηρίζουν χουντικό και φασίστα. Οι συνάδελφοί μου συνδικαλιστές θα διαχωρίζουν τη θέση τους μπροστά στην κάμερα και θα με χαρακτηρίζουν "μεμονωμένο περιστατικό". Η φυσική και πολιτική ηγεσία θα διατάξει ΕΔΕ για να βρεθώ, να δικαστώ και να παραπεμφθώ με το ερώτημα της απόλυσης. Ο κουκουλοφόρος που μέχρι τώρα με έφτυνε, με έβριζε, μου πετούσε πέτρες και μολότωφ, θα βγάλει την κουκούλα. Θα αποκτήσει πρόσωπο, όνομα, μάνα πατέρα, συγγενείς, θα γίνει ήρωας. Και γω θα είμαι ο κακός μπάτσος. Ο φασίστας. Το γουρούνι. Ίσως έχουν δίκιο ότι καλός μπάτσος είναι μόνο ο νεκρός μπάτσος. "Φύγε ρε μαλάκα", λέω στον εαυτό μου, "φύγε και άστο το μαλακισμένο".

Αποφασίζω να γυρίσω πίσω το συντομώτερο.Αισθάνομαι ευάλωτος και ανασφαλής. Μένω με τους συναδέλφους μου. Γύρω μου η Αθήνα καίγεται. Όλα καίγονται. όλοι καίγονται.

Σκύβω το κεφάλι και κοιτάζω το έδαφος.

Σκέπτομαι και αναρρωτιέμαι τι θα μπορούσα να κάνω για να προστατέψω τις περιουσίες που καταπίνουν οι φλόγες γύρω μου. Τίποτα. Δε μπορώ τίποτα. Είμαι ανίσχυρος. Είμαστε ανίσχυροι. Οι εντολές έρχοναι ξανά και διατάζουν να παραμείνουμε στις θέσεις μας για να μην προκαλέσουμε τα εξαγριωμένα πλήθη. Δε με νοιάζει πια...

...Αργά το βράδυ είμαι στο σπίτι μου κατάκοπος και με τον πόνο στον ώμο μου να με έχει διαλύσει. Δεν έχω κουράγιο. Αλλάζω κανάλια νευρικά με το τηλεκοντρόλ στο χέρι. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Όλοι κατηγορούν την αστυνομία για ολιγωρία και ανικανότητα. Η καμμένη  Αθήνα σβύνει τα φώτα της. Σβύνω και γω τα δικά μου. Προσπαθώ να κοιμηθώ. Στο κεφάλι μου γυρνάνε ήχοι, κραυγές ύβρεις, χτυπήματα, εκρήξεις,  λάμψεις και φωτιές και η μυρωδιά του καμμένου.

Και στη μέση εγώ και το οτιδήποτε....

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Από nventris @ Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2009 7:47 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αστυνομία , κοινωνία

Ο μάγος  της επικοινωνίας, ο γκουρού των ΜΜΕ δε σταματά να αυτοσαρκάζεται, να αυτοαναιρείται, να ανατρέπει την εικόνα του, να βγάζει τη γλώσσα στους δήθεν δημοσιογράφους, να εκπλήσσει τους πάντες. Ακομπλεξάριστος, άνετος, ρομαντικός, αντιφατικός, χαβαλές. Ευφυής με μεγάλη αίσθηση του χιούμορ, ετοιμόλογος, οξυδερκής ο "εθνικός ατακαδόρος" δεν ακολουθεί την κακομοιριά της φυλής. Έντονα κοσμοπολίτης, επικριτικός αλλά και δίκαιος με βαθιά αυτογνωσία και τσαμπουκά (με την καλή έννοια). Ανελέητος απέναντι στη χυδαιότητα την υποκρισία, τη σοβαροφάνεια, την αστική αισθητική και το "δήθεν".

Όμως και βαθιά ανθρώπινος, ευγενής, τρυφερός και ευαίσθητος, παραμένει ειλικρινής, δημιουργικός και φυσικά πρωτοπόρος της επικοινωνίας και αμείλικτα ειρωνικός απέναντι στην αηδία που λέγεται ελληνικό lifestyle αποτελώντας πια οργανικό κομμάτι του. Δίνει πολλές φορές την εντύπωση ότι ενώ κολυμπάει σε μια θάλασσα φτήνιας και κακογουστιάς, ο ίδιος αναδύεται ατσαλάκωτος και πεντακάθαρος, σχεδόν ανέγγιχτος από όλον τον οχετό.

Ο Ηλίας ως γνήσιος εκκεντρικός φερει τη σφραγίδα ενός αληθινού αντιδογματικού και αυτό το blog δε θα μπορούσε να μην αποτίσει τον ελάχιστο φόρο τιμής.

Με λίγα λόγια... ΘΕΑ!!!

Από nventris @ Σάββατο, 25 Απριλίου 2009 11:01 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αισθητική , ψινακης , tv , κοινωνία

Ένα αναμενόμενο γεγονός την περασμένη εβδομάδα έφερε αναστάτωση στην εκπαιδευτική, και όχι μόνο, κοινότητα και γέμισε τα δελτία με παράθυρα και τις εκπομπές με ειδικούς αναλυτές.

Ο οργισμένος έφηβος εισβάλει στο σχολείο του οπλισμένος με προφανή σκοπό να σκοτώσει όσους συμμαθητές του προλάβει πριν αυτοκτονήσει

Μια ψύχραιμη ανάλυση, χωρίς την κραυγαλέα και κραυγάζουσα υπερβολή των καναλιών νομίζω είναι απαραίτητη.

Ας μη μείνουμε στην εύκολη ερμηνεία ότι το "φρούτο" ήρθε από το εξωτερικό να μολύνει τις πάναγνες ψυχές των ελλήνων νεαρών. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι οι αιτίες παράγουν το αποτέλεσμα το οποίο ούτως ή άλλως θα εκδηλωνόταν με παραβατική ή εγκληματική συμπεριφορά.

Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα στα σχολεία είναι πλέον πολύ άγρια. Καθημερινά ως εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουμε εξοργισμένα παιδιά, που με ύφος στην καλύτερη περίπτωση ανάγωγο ή αυδάδες, αντιδρούν στην πειθαρχία, στην όποια τάξη που η διαδικασία της μάθησης επιβάλει και πολλές φορές δε διστάζουν να γρονθοκοπήσουν συμμαθητές τους για ασήμαντες αφορμές. Αυτά τα βλέπουμε και καλούμαστε να τα διαχειριστούμε καθημερινά.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα εδώ και πολλά χρόνια παρουσιάζει μια ζοφερή εικόνα. Επιβραβεύει τη στείρα απομνημόνευση γνώσεων και πληροφοριών που οι μαθητές θεωρούν άχρηστες και παρωχημένες, ευνουχίζοντας κάθε δημιουργική πρωτοβουλία, εξοβελίζοντας τη βιωματική μάθηση και τους εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας από την τάξη, αποστραγγίζοντας από τις ψυχές των παιδιών τη φαντασία και τον ενθουσιασμό. Η διδασκαλία έτσι γίνεται μια ανιαρή λογοκοπία του δασκάλου, μια μελαγχολική και βαρετή διαδικασία, από την οποία διέξοδο μπορεί να προσφέρει μόνο η χαζομάρα, ο χαβαλές,  ο χουλιγκανισμός, οι καταστροφές.

Τι είναι όμως αυτό που εξοργίζει τα παιδιά μας;

Είναι η καθημερινή πίεση των μαθημάτων και των φροντιστηρίων που απαιτούν όλο και μεγαλύτερες επιδόσεις όλο και περισσότερη προσπάθεια;

Είναι οι απαιτήσεις των γονέων για βαθμούς και επιτυχίες σε ανώτατες σχολές;

Είναι παράλληλα η απουσία επικοινωνίας και διαλόγου μέσα στο σπίτι που καθιστά αυτά τα παιδιά ακόμα πιο ανασφαλή;

Είναι η απειλή μιας μελλοντικής ανεργίας που δε μπορεί να εξασφαλίσει τίποτε άλλο από τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίησή τους;

Είναι η διεθνής οικονομική συγκυρία που ακυρώνει στην πράξη κάθε αμυδρή έστω ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον;

Είναι ο προφανής ρατσισμός των εφήβων νεοελλήνων που έχουν την τάση να ομαδοποιούνται και να στιγματίζουν οτιδήποτε διάφορο της κυρίαρχης ομάδας (αντικατοπτρίζοντας φυσικά την τάση της ελληνικής κοινωνίας);

Ίσως όλα αυτά μαζί. Πάντως εγώ θα επιμείνω ότι όσο πιο εγκαταλελειμένο είναι το παιδί, τόσο περισσότερο παρουσιάζει τάση προς τη βία. Και όταν λέω "εγκαταλελειμένο" εννοώ και εκείνο το παιδί του οποίου η οικογένεια πληρώνει μια περιουσία κάθε μήνα στα φροντιστήρια, ενδιαφέρεται για την πρόοδό του και την αποκατάστασή του, προβάλλει τα δικά της ανεκπλήρωτα όνειρα πάνω του, απαιτεί υψηλές βαθμολογίες, αλλά αδιαφορεί για την ψυχική του ισορροπία.

Τα έχω ξαναπεί και ξαναγράψει.

Η αθωότητα δεν τελείωσε σήμερα. Εδώ και πολλές δεκαετίες έχει εγκαταλείψει τη μικρή πτωχή μας χώρα.

Από nventris @ Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009 8:48 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: βία , εγκλημα , κοινωνία

Το παρακάτω άρθρο με το οποίο (και εγώ δυστυχώς) συμφωνώ,μου έστειλε ένας φίλος.

Η οικονομική κρίση των ημερών μας για την οποία η αριστερά επιμένει ότι ευθύνεται το μεγάλο κεφάλαιο και η "ολιγαρχία", πλήττει και τη χώρα μας και απειλεί τον εύθραυστο και υπερχρεωμένο εικονικό ευδαιμονισμό των νεοελλήνων που δεν απορρέει από αύξηση της παραγωγικότητας αλλά της αργομισθίας.

Η αλήθεια είναι ότι είμαστε λίγοι που τα λέμε. Γιατί πονάνε. Και γιατί όταν τα λέμε μας βρίζουν. Είναι δύσκολο και οδυνηρό για τους άλλους να τους ξυπνάς απ' το matrix που τόσα χρόνια η αριστερά με συνθήματα και γαλυφιές καλλιεργούσε σαν ένα πλέγμα ψευδαισθήσεων σε έναν ανώριμο "λαό" που νομίζει ότι μόνο δικαιώματα έχει και ότι μόνο οι άλλοι του χρωστάνε.

Το άρθρο είναι του Ανδρέα Ανδριανόπουλου.

Διαβάστε το, σκεφτείτε το και μετά με την ησυχία σας με βρίζετε...

Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου

Τα πάντα σχεδόν φορτώνονται σήμερα στη διεθνή οικονομική κρίση. Το πρόβλημα όμως της χώρας μας είναι εσωτερικό, δομικό. Δεν είναι εισαγόμενο από το εξωτερικό. Δεν είμαστε βιομηχανική χώρα με μεγάλες εξαγωγές που θα μπορούσαν να υποστούν ζημιές από την κάμψη της διεθνούς κατανάλωσης. Και συνακόλουθα να κλείσουν, αφήνοντας άνεργους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους. 

Στην Ελλάδα το πρόβλημα προέρχεται από τις απηρχαιωμένες δομές της οικονομίας μας. Που η διεθνής κρίση απλά έφερε στην επιφάνεια. Γιατί δεν μπορούν πλέον να κρυφτούν. Για χρόνια -από το 1981 ουσιαστικά- η χώρα ζει με δανεικά. Οι κυβερνήσεις κάνουν παροχές, δίνουν επιδοτήσεις, συντηρούν πεθαμένες ουσιαστικά βιομηχανίες και εταιρείες και μεγαλώνουν τον δημόσιο τομέα με δανεικά. Καλύπτουν τα ελλείμματα δανειζόμενοι από το εξωτερικό. Κι ο λαός αδιαφορεί μία και περνάει καλά. Θυμώνει μόνο όταν κάποιος προσπαθήσει να βάλει τάξη. Να του χαλάσει δηλαδή την βόλεψη. Να επιχειρήσει κάποιον ουσιαστικό εκσυγχρονισμό της οικονομίας και της κοινωνίας. Όπως όταν το 1993 η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποκάλυψε τις κρυφές εγγυήσεις που είχε δώσει το δημόσιο για τα δάνεια δημόσιων οργανισμών και άλλων φορέων. Και τις ενσωμάτωσε έντιμα στον προϋπολογισμό. Κι έκτοτε κατηγορείται πως... αύξησε το έλλειμμα!! Επειδή έφερε στο φως τις ταχυδακτυλουργίες! Κι ας ήταν η μοναδική φορά μετά το 1981 που η χώρα παρουσίασε πρωτογενές πλεόνασμα.

Όλα όμως μπορούσαν μέχρι τώρα να καλύπτονται. Τώρα το πάρτι τελείωσε. Γιατί δεν είναι πλέον εύκολος ο δανεισμός. Για να βρούμε λεφτά σήμερα χρειάζεται να βγάλουμε ομόλογα με spread μεγαλύτερο κατά 7 περίπου μονάδες από το αντίστοιχο της Γερμανίας. Και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα να αγοράσει τα δάνεια αυτά από τους φοβισμένους δανειστές μας. Μια άρνηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας θα μας οδηγούσε αμέσως στην χρεοκοπία. Γιατί κανείς δεν δανείζει μία χώρα -ανεξάρτητα από το spread- που χρωστάει γενικά γύρω στα 800 δισ. ευρώ. Διότι απλά δεν θέλει να χάσει τα λεφτά του. Χάρις λοιπόν στην Ευρώπη ακόμη αναπνέουμε. Γι΄ αυτό και οι Βρυξέλλες έχουν κάθε δικαίωμα να μας βάζουν όρους, να μας τοποθετούν σε επιτήρηση και να εμφανίζονται σαν δάσκαλοι στο σχολείο. Καιρός είναι να το καταλάβουμε. Και να αρχίσουμε την δουλειά. Σοβαρά όμως και δίχως κουτοπονηριές. Οι σημερινές μας οικονομικές δομές θα μας στείλουν στην κόλαση. Να δούμε την αλήθεια, να κατανοήσουμε όλοι το πρόβλημα και να αλλάξουμε νοοτροπία. Είναι ο μοναδικός δρόμος σωτηρίας.

Καλό όμως είναι να σταματήσουν και κάποια άλλα παραμύθια. Όπως λ.χ. πως δεν θα πρέπει να πληρώσει ο λαός τα σπασμένα. Μια και δεν φταίει σε τίποτα για τα αδιέξοδα στα οποία βρισκόμαστε. Όπως για τίποτε δεν φταίνε και οι εργαζόμενοι για την κρίση που ξέσπασε στην πρωτεύουσα του καπιταλισμού -δηλ. στις ΗΠΑ. Είναι όμως αληθινοί οι ισχυρισμοί αυτοί; Ποιος έπαιρνε με βάση ειδικά ψηφισμένους νόμους στις ΗΠΑ στεγαστικά δάνεια δίχως την ύπαρξη εγγυήσεων; Μήπως οι μεγαλοτραπεζίτες και οι βαθύπλουτοι βιομήχανοι; Γιατί το αμερικανικό κράτος είχε ασκήσει ποινικές διώξεις εναντίον τραπεζών που είχαν «τολμήσει» να δανείσουν εύπορους λευκούς αντί για πτωχούς -και δίχως εγγυήσεις βέβαια- μαύρους; Όταν ξέσπασε η φούσκα των ακινήτων ποιοι ήσαν εκείνοι που δεν μπορούσαν να ξεπληρώσουν τα δάνεια βουλιάζοντας έτσι τις τράπεζες και τα χρηματο-οικονομικά προϊόντα στην ανυποληψία; Οι βαθύπλουτοι κεφαλαιοκράτες ή οι δανειολήπτες με την ανύπαρκτη οικονομική επιφάνεια;

Kαθ' όσον αφορά την χώρα μας προσπαθώ, με δυσκολία είναι η αλήθεια, να καταλάβω ποιος ακριβώς κοροϊδεύει ποιόν.  Το εξωτερικό χρέος της χώρας έχει προέλθει από τον αλόγιστο δανεισμό. Που πραγματοποιήθηκε για να καλύψει δημόσιες δαπάνες που δεν μπορούσε να καλύψει ο προϋπολογισμός. Λεφτά δηλ. που ξοδεύτηκαν χωρίς να υπάρχουν. Που ακριβώς δαπανήθηκαν οι πόροι αυτοί; Μήπως με τα δανεικά αυτά αγόρασαν καράβια οι εφοπλιστές ή οικοδόμησαν εργοστάσια οι μεγαλοβιομήχανοι?Η αλήθεια είναι πως με τα δανεικά αυτά το κράτος έκανε τον καλό στις λαϊκές τάξεις για να αντλήσει  εύνοια και ψήφους. Με τα λεφτά αυτά διορίσθηκαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες, αχρείαστοι στην ουσία, υπάλληλοι στο δημόσιο. Με τέτοια χρήματα αυξήθηκαν θεαματικά συντάξεις και μισθοί στις αρχές της δεκαετίας του '80 κι επιδοτήθηκαν αγροτικά προϊόντα -καμιά φορά έξω από τις προδιαγραφές και την παρακολούθηση των κοινοτικών υπηρεσιών. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν περιουσίες μέσω κρατικών εργολαβιών και δημοσίων προμηθειών. Αντιπροσωπεύοντας ξένα προϊόντα οι πελάτες του δημοσίου πλούτιζαν υπερτιμολογώντας. Και πολλές φορές πουλώντας πράγματα άχρηστα ή και ελαττωματικά. Έτσι, κρατήθηκαν και στη ζωή άχρηστες δημόσιες ή και ιδιωτικές επιχειρήσεις. Μοιράζοντας λεφτά στους απασχολούμενους, σ΄αυτές που όμως ποτέ τους δεν είχαν κερδίσει. Η Ολυμπιακή λ.χ. στοίχιζε ένα δισ. ευρώ την τριετία. Κι άλλα τόσα περίπου ο ΟΣΕ. Λεφτά που το κράτος δεν είχε. Λεφτά που το κράτος δανειζόταν. 

Πως βρέθηκαν ξαφνικά τόσοι πλούσιοι ή έστω εύποροι Έλληνες -με ωραία σπίτια, μεγάλα αυτοκίνητα, εκδρομές Χριστούγεννα και Πάσχα, να πλημμυρίζουν τα ακριβά εστιατόρια, τα σύγχρονα υπερκαταστήματα, τις πολυτελείς καφετέριες και τις εντυπωσιακές ντίσκο; Δίχως όμως η χώρα να παράγει ουσιαστικά τίποτε; Ανέβηκε το βιοτικό μας επίπεδο ενώ πέφταμε συνέχεια, θεαματικά μάλιστα, στην παραγωγικότητα, στις εξαγωγές, στην εκμεταλλεύσιμη οικονομικά έρευνα, στην εισαγωγή καινοτομιών, στην παραγωγή και σε τόσα άλλα.  Το κράτος φτώχαινε ενώ οι πολίτες γινόντουσαν πλουσιότεροι!! Γιατί συνέβαινε αυτό; Μα, επειδή δανειζόμασταν. Αν λοιπόν οφείλουμε τώρα όλοι να ανασκουμπωθούμε για να αντιμετωπίσουμε τα τεράστια προβλήματα, αυτοί προς όφελος των οποίων βουλιάξαμε στα δανεικά δεν πρέπει να συνεισφέρουν;

Τι νόημα λοιπόν έχει το επιχείρημα πως ο λαός και οι εργαζόμενοι δεν έχουν ευθύνη; Για ποιους δανειζόταν τόσες δεκαετίες το ελληνικό δημόσιο; Πως βρέθηκαν βιοπαλαιστές αγρότες στη Λάρισα με ομόλογα της Lehman Brothers στα χέρια; Είναι ώρα πλέον να μιλήσουμε με την γλώσσα της αλήθειας. Όσο δυσάρεστα κι αν ακούγονται αυτά που οφείλουν να λεχθούν. Η κυβέρνηση της ΝΔ λ.χ., την οποία η Αριστερά καταγγέλλει σαν νεοφιλελεύθερη, δημιούργησε στα χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία 695 καινούργιους δημόσιους φορείς, ινστιτούτα, εταιρίες, δ/νσεις, επιτροπές κλπ. Οφείλει η ηγεσία των κομμάτων της Αριστεράς να εξηγήσει τι σόι νεοφιλελευθερισμός είναι τούτος που διογκώνει το κράτος, αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες και πληθωρίζει τον αριθμό όσων απασχολούνται στο δημόσιο.Όλες αυτές οι επιλογές όμως προφανέστατα έχουν την ευλογία της αριστεράς. Η οποία ούτε στιγμή δεν παύει να υπεραμύνεται των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Ανεξάρτητα της προσφοράς τους και της χρησιμότητας του φορέα στον οποίο απασχολούνται.

Όλοι αυτοί λοιπόν, που βολεύτηκαν στο δημόσιο κι απολαμβάνουν της ειδικής του εργασιακής προστασίας δεν έχουν ευθύνη για τα δημοσιονομικά μας χάλια; Αφού προσεληφθήκαν από ένα κράτος ουσιαστικά χρεοκοπημένο. Που είναι υποχρεωμένο να δανείζεται για να τους συντηρεί. Δεν είναι λοιπόν δίκαιο όλοι να συνεισφέρουν στην προσπάθεια μείωσης του χρέους;  Και ιδιαίτερα που συνέβαλαν για να αυξηθεί;

Από nventris @ Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009 11:44 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: οικονομικη κριση , κοινωνία , πολιτική

Όπως λοιπόν λέγαμε ο πλανήτης μας βρίσκεται σε οικονομική και  οικολογική κρίση. Τα μηνύματα από παντού είναι δυσοίωνα και άκρως απογοητευτικά. Ποιος θα μπορούσε στις μέρες μας να αποτελέσει ένα σύμβολο ελπίδας, έτσι ώστε οι πολίτες αυτού του ταλαιπωρημένου κόσμου να αττενίσουν το μέλλον με αισθήματα αισιοδοξίας; 

Ποιος άλλος εκτός απ' τους νέους;

Πράγματι αυτά τα παιδιά με περισσό θάρρος διατρανώνουν την πεποίθηση και την πίστη ότι... δε χαθήκαν όλα και ότι μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε.

Σηκώθηκαν λοιπόν απ' τους καναπέδες νέοι όλων των χωρών, όλων των εθνοτήτων και των φυλών και συνέρευσαν σε χώρους ελεύθερης έκφρασης, σωστά αγωνιστικά μετερίζια,  που ευγενικά προσφέρει ένα δημοφιλές αναψυκτικό και εκεί με παρρησία και αποφασιστικότητα καταγγέλουν, ανατρέπουν, προτείνουν χωρίς μισόλογα και υπονοούμενα, υποσχόμενοι έναν κόσμο, ένα αύριο χωρίς υποκρισία, χωρίς ανισότητες, οικονομικά σκάνδαλα, αδιαφορία,θερμίδες, αδικίες, πολέμους και χωρίς τον εφιάλτη της ανεργίας.

Εύστοχοι, επικριτικοί, διεκδικητικοί, με ποικιλία εκφραστικών μέσων και τρόπων και περιστοιχισμένοι από κάμερες, στέλνουν στον πλανήτη το δικά τους μηνύματα που απαντούν αποτελεσματικά στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών μας.

Πες στην κολλητή σου ότι τη βλέπεις "διαφορετικά"

Κάλεσέ τον στο σπίτι σου να του δείξεις τη συλλογή σου με τα γραμματόσημα

Πες το σε όλους ότι θα κάνεις πολύ ώρα να ετοιμαστείς το Σάββατο

είναι μερικά μόνο από τα συνθήματα που σηματοδοτούν τον αγώνα της νέας ελπιδοφόρας μας γενιάς που ασυμβίβαστη με τις παλιές παρωχημένες αξίες, δίνει ριζικές και οριστικές λύσεις στα αδιέξοδα των σημερινών κοινωνιών.

Εμείς οι πρεσβύτεροι που με συγκίνηση και καμάρι παρακολουθούμε τη νέα γενιά των αγωνιστών δεν έχουμε παρά να προτείνουμε ένα μήνυμα ακόμα, ακόμα ένα οχυρό που πρεπει να κατακτηθεί.

πάμε λοιπόν παιδιά

"ΧΩΡΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ"

Αν θες να πεις σε όλο τον κόσμο ότι είσαι ηλίθιος,

Αν θες να πεις σε όλο τον κόσμο ότι είσαι ηλίθιος και ντρέπεσαι να το ομολογήσεις,

Ήρθε η ώρα να το πεις κι άλλο να μην κρατηθείς,

Φώναξέ το δυνατά, πες το σε όλο τον κόσμο, περισσότερο θα σε εκτιμήσουν,

ούτως ή άλλως σήμερα όλοι έτσι είναι, μη μασάς τίποτα, ήδη το ήξεραν,

δήλωσέ το ξεκάθαρα, έτσι που να μην υπάρχει καμία αμφοβολία,

ότι είσαι... ΜΑΛΑΚΑΣ.

Από nventris @ Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009 1:03 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: life style , χιούμορ , tv

Πάνε 6 και πλέον μήνες από τότε που αυτό το blog παραμένει βουβό. Δεν είναι ότι δεν έχει τι να πει.

Είναι ότι τα περισσότερα τα έχει ήδη εκθέσει και δε θέλει να επαναλαμβάνεται.

Είναι ότι πλέον αμφιβάλει για τη διεισδυτικότητα και την αξία μιας τέτοιας παρέμβασης. 

Είναι μια γενική απογοήτευση για την πορεία αυτής της χώρας, αυτού του συνόλου που αυτάρεσκα επιμένει να αυτοαποκλείται "ελληνικός λαός".

Είναι η θλιβερή διαπίστωση της άγνοιας για το  αν η ηλιθιότητα είναι η μεγαλύτερη δύναμη στο σύμπαν και παράλληλα της βεβαιότητας ότι είναι η συντριπτικά κυρίαρχη δύναμη στη γη.

Τα δεδομένα που ίσχυαν πριν από 6 μήνες, τώρα δεν έχουν καμία τιμή αλήθειας.

Η οικονομική κρίση σαρώνει έναν κόσμο που είχε ήδη προξοφλήσει τον εαυτό του και ενώ αφελώς περίμενε τα κέρδη, διαπιστώνει μόνο απώλειες.

Δε γνώριζε και δεν καταλάβαινε ο ανόητος ότι ο πλούτος αυτού του πλανήτη είναι πεπερασμένος.

Δεν ήξερε και δεν ήθελε να βλέπει ότι η υπερσυγκέντρωση χρημάτων σε λίγους, θα στερήσει από τους πολλούς την αγοραστική τους δύναμη και κάποια στιγμή θα έφτανε η ώρα που κανείς δε θα μπορούσε να αγοράσει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες τους.

Είναι η απώλεια του Μέτρου που ονομάζεται Αλαζονεία ή Ύβρις και η τιμωρία έρχεται όχι για να εκδικηθεί, αλλά για να αποκαταστήσει την ισορροπία και την Νέμεσιν.

Δεν ξέρω τι θα απογίνει αυτός ο κόσμος που κατά 10άδες χιλιάδες γνωρίζει την απόγνωση της ανεργίας.

Δεν ξέρω πώς θα είναι ο κόσμος, η Ελλάδα, η Αθήνα σε 5 χρόνια. Φαντάζομαι όμως ότι οι παρκαρισμένες χρεωμένες Porche Cayenne κατά 10άδες (θλιβερά σύμβολα ενός προσδοκώμενου και εκβιασμένου ευδαιμονισμού)  έξω απ΄τα ξενυχτάδικα της Ιεράς Οδού κάποτε θα εκλείψουν.

Όχι επειδή θα τις κατάσχουν από τους ιδιοκτήτες τους, όχι επειδή δε θα μπορούν εκείνοι να τις συντηρήσουν.

Απλά επειδή δε θα τολμούν να τις κυκλοφορήσουν στους δρόμους της Αθήνας τη στιγμή που οι άνεργοι και οι λοιπές "αντιεξουσιαστικές" ομάδες που πολύ λίγοι διαφορά θα έχουν από τις κοινές εγκληματικές, θα τις μετατρέπουν σε λίγο χρόνο στη θερινή τους έκδοση.

Από nventris @ Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009 4:19 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: οικονομικη κριση , αλλαζονεία , ηθικη , κοινωνία , πολιτική

Το ζητήσατε και σας το φέρνω.

"What the Bleep do we know" με ελληνικούς υπότιτλους.

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα ντοκυμαντέρ των τελευταίων χρόνων που σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες ανακαλύψεις της κβαντομηχανικής ανατρέπει τα δεδομένα της γνώσης μας και το μέχρι τώρα στέρεο κοσμοείδωλο της νόησης.

Απλό, εκλαϊκευμένο, διασκεδαστικό, έγκυρο.

http://rapidshare.com/files/141040740/What_the_Bleep_do_we_know.part1.rar

http://rapidshare.com/files/141044343/What_the_Bleep_do_we_know.part2.rar

http://rapidshare.com/files/141048217/What_the_Bleep_do_we_know.part3.rar

http://rapidshare.com/files/141052111/What_the_Bleep_do_we_know.part4.rar

http://rapidshare.com/files/141055981/What_the_Bleep_do_we_know.part5.rar

http://rapidshare.com/files/141060178/What_the_Bleep_do_we_know.part5.rar

http://rapidshare.com/files/141064014/What_the_Bleep_do_we_know.part6.rar

http://rapidshare.com/files/141067873/What_the_Bleep_do_we_know.part7.rar

http://rapidshare.com/files/141067925/What_the_Bleep_do_we_know.part8.rar

Καλό μήνα σε όλους

Από nventris @ Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008 12:45 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: τι στο μπιπ , do we know , what the bleep , δόγμα , αντιδογματισμός , φιλοσοφία , επιστήμη

Α δεν ξέρω.

Φαντάζομαι ότι ο συνάδελφος θεολόγος θα τρίβει τα χέρια του μπας και χάσει καμιά υπερωρία ο άνθρωπος αφού τα τελευταία χρόνια τον πάνε....πολύ δύσκολα.

Ας σοβαρευτούμε. Τι είναι τα θρησκευτικά; μάθημα στα ελληνικά σχολεία που διενεργεί κατήχηση (προσηλυτισμό) στους νέους ελληνόπαιδες σχετικά με τις αρχές, τις αξίες, τις πεποιθήσεις  και τους ηθικούς κώδικες της ορθόδοξης πίστης. Μάλιστα.

Δηλαδή ιδεολογική και ηθική διαπαιδαγώγηση των νέων.

Και έρχομαι και αναρρωτιέμαι. Είναι τόσο απλό πράγμα η ηθική ώστε να διδάσκεται σαν ένα σύνολο από a priori διαπιστωμένους κανόνες τους οποίους κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ή να τροποποιήσει;

Και ποια ηθική;

Αυτή που επιβάλεται από τα πάνω προς τα κάτω με το μόνο επιχείρημα την κόλαση και τα καζάνια;  

(Σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να αναρρωτηθεί κανείς τι θα συνέβαινε αν εξέλιπε ο φόβος της τιμωρίας μετά θάνατον).

Ή μια δυναμική διαδικασία που αφού ορίσει την έννοια, θέτει στους νέους ηθικά διλήμματα και μέσω της διαλεκτικής τους καθοδηγεί να προβληματιστούν, να πέσουν σε αντιφάσεις, να αναγκαστούν να τις θεραπεύσουν, να ψάξουν για λύσεις και χρυσές τομές, να κατανοήσουν τη διαφορά και την ομοιότητα ανάμεσα στο άτομο και το σύνολο ώστε να γίνουν ακέραιες, σκεπτόμενες και ελεύθερες προσωπικότητες (γι' αυτό βέβαια δεν αρκεί μόνο ένα μάθημα) με αυτοσεβασμό υπευθυνότητα και αξιοπρέπεια;

Εκείνο που θέλω να πω αγαπητοί μου είναι ότι η ηθική δεν επιβάλεται με τιμωρίες. Βιώνεται και συνειδητά επιλέγεται.

Το ερώτημα βέβαια δεν είναι τόσο νέο. Ήδη ο Σωκράτης στον "Πρωταγόρα" του Πλάτωνα θέτει τον προβληματισμό.

"Μπορεί η αρετή να διδαχθεί;" και τι εννοούμε με τον όρο "Αρετή"; 

Η Ηθική λοιπόν και όχι η "ηθική" είναι κλάδος της Φιλοσοφίας. Γιατί να μην αναβαθμιστεί το συγκεκριμένο μάθημα το οποίο έχει καταντήσει να διδάσκεται από ένα πανάθλιο βιβλίο στη Β θεωρητική λυκείου χωρίς οι μαθητές να παίρνουν χαμπάρι περί τίνος πρόκειται αν ο καθηγητής δεν το εμπλουτίσει με δικές του γνώσεις και σημειώσεις.

Όσον αφορά το θέμα της ιδεολογίας εκεί δεν έχει πολλά να πει κανείς. Ούτε καταλαβαίνω γιατί να διδάσκεται (επιβάλλεται) μόνο μια ιδεολογία έναντι των άλλων.

Ειπώθηκε ότι θα απωλέσουμε την ταυτότητά μας. Τα έχω ξανα-αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο.

Αμφισβητεί κανείς την ελληνικότητα των αρχαίων προγόνων μας που δεν ήταν ορθόδοξοι;

Ή μήπως οι Βρετανοί ή οι Γάλλοι έχασαν την εθνική τους συνείδηση;

Από nventris @ Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008 10:55 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ελληνισμος , φιλοσοφία , θρησκεία , κοινωνία

Πέρασαν κιόλας 12 μήνες από τότε που αυτό το ιστολόγιο ξεκίνησε τη λειτουργία του.

Ξεκίνησα να γράφω για να εκτονώσω αρχικά την αγανάκτησή μου για τις φωτιές του περυσινού Αυγούστου. είχα πράγματα που με έπνιγαν και ένιωθα την ανάγκη να τα φωνάξω, να τα δηλώσω ή με κάποιο τρόπο τέλος πάντων να διαχωρίσω τη θέση μου και να μη  βάλω την υπογραφή μου στις ιδέες που διακινεί το σκουπιδαριό της τηλεόρασης με τους άσχετους ελληνοκακόμοιρους δημοσιογραφίσκους της.

Αυτό μου άρεσε. Επιτελους ήμουν ελεύθερος να μιλήσω όπως ακριβώς θέλω χωρίς να ταυτίζομαι με την προκατασκευασμένη "κοινή γνώμη" που τόσο επιμελώς καλλιεργούν τα κανάλια μας για να χειραγωγούν τις αμόρφωτες μάζες.

Πέρασε έτσι ένας χρόνος με οργή,  αγανάκτηση, χιούμορ, διαφωνίες, αντιπαραθέσεις και αρκετή δόση ειρωνείας. Αντιστάθηκα σθεναρά στον πειρασμό να γράφω "κάτι" κάθε μέρα, έστω και ανοησίες, για να παραμένω στους πίνακες νέων δημοσιεύσεων και να φιγουράρω ψηλά στον κατάλογο με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι τα blogs με πολλούς επισκέπτες γράφουν ανοησίες.

Εδώ και 2 μήνες αυτό το blog παραμένει σιωπηλό. όχι ότι η ανάγκη που περιέγραψα έχει ατονήσει, όχι ότι δεν έδινε αφορμές η επικαιρότητα  για σχολιασμό, όχι ότι βαρέθηκα αλλά ....δεν ξέρω πλέον αν έχει κάποιο νόημα. Δεν ξέρω αν είναι απαραίτητο μιλάω, αν υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται να ακούσει, αν ακόμα έχει τόση σημασία η διακίνηση των ιδεών, των δικών μου ιδεών.

Αυτός λοιπόν ο χώρος που εξακολουθεί να μην ανέχεται τα δόγματα, όπως και ο εμπνευστής του, δεν ξέρει αν θα συνεχίσει να δημοσιεύει, αλλά αν το πράξει, σίγουρα θα γίνει ακόμα πιο επιλεκτικός, ακόμα πιο εσωστρεφής, ακόμα πιο ανελέητος με την ηλιθιότητα, τη βλακεία, το μικροσυμφέρον και την αδιαφορία που θεωρεί ότι αποτελούν τις μεγαλύτερες πληγές στη σημερινή Ελλάδα και όχι μόνο.

Καλή εβομάδα σε όλους

Από nventris @ Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2008 11:11 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: γενέθλια , χρόνος , κοινωνία

Τώρα κατάλαβα γιατί η νέα περιοδία της Madonna ονομάστηκε sticky. Μετά από 7 ώρες αναμονής στην ουρά (time goes by so slowly) κάτω από τον καυτό ήλιο στο κέντρο της Αθήνας, λουσμένος στον ιδρώτα, σίγουρα μια  sticky επειρία την αποκτά κανείς. Και μια ημικρανία. Πάντως το σύστημα έκδοσης εισητηρίων με e-ακύρωση μέσω δορυφόρου την ίδια στιγμή που εκδίδεται το εισητήριο, το διέθετε μόνο η συγκεκριμένη εταιρία και γι' αυτό δεν ήταν δυνατή η διάθεση των μαγικών χαρτιών στα δισκοπωλεία.

Φυσικά ο χαμός στις ουρές ήταν απίστευτος και πρωτόγνωρος για τα ελληνικά δεδομένα και σύμφωνα με τους διοργανωτές αναμένετο η εξάντληση των εισητηρίων μέσα σε λίγες ώρες. Αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές υπάρχουν πλέον πολύ λίγα αν δεν είναι ήδη sold out.

Madonna όμως είναι αυτή. 

Από nventris @ Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008 10:32 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: madonna , μουσικη

Αυτή είναι και η 100ή εγγραφή. Όχι πως σημαίνει κάτι αυτό αλλά αφού όλοι το επισημαίνουν, κάτι θα ξέρουν.

.

.

Επεισόδιο 16: Επιστήμη και Θεολογία

http://rapidshare.com/files/122125866/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part1.rar

http://rapidshare.com/files/122133738/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part2.rar

http://rapidshare.com/files/122142444/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part3.rar

http://rapidshare.com/files/122150007/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part4.rar

http://rapidshare.com/files/122157462/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part5.rar

http://rapidshare.com/files/116847381/16_-_To_Sympan_Pou_Agaphsa_-_Episthmh_kai_Theologia.part6.rar

.

Επεισόδιο 17: Πορεία προς τα Αστρα

http://rapidshare.com/files/122208248/ToSympanPouAgaphsaS1E17.part1.rar

http://rapidshare.com/files/122214327/ToSympanPouAgaphsaS1E17.part2.rar

Από nventris @ Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008 10:07 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: δόγμα , αντιδογματισμός , φιλοσοφία , επιστήμη

Ο αμερικάνικος κινηματογράφος δε θα σταματήσει να μας εκπλήσσει. Όσοι περιμένετε ειδικά εφέ, εξωγήινους, διαστημικές μάχες και τα τοιαύτα, μη μπείτε στον κόπο.

Αν πάλι κάποιοι από σας έχετε νιώσει μετά από μια ταινία το κεφάλι σας γεμάτο σκέψεις και νομίζετε πως είστε σε θέση να θέσετε υπό αμφισβήτηση τις βεβαιότητές σας, τότε αυτή η ταινία θα σας εκπλήξει ευχάριστα.

Όλοι θα νιώσετε ότι παίζετε στο έργο επειδή ακριβώς θα δείτε κάποιους από τους πρωταγωνιστές να αντιδρούν όπως εσείς και να λένε ακριβώς αυτά που έχετε εκείνη τη στιγμή μέσα στο μυαλό σας να ρωτήσετε.

Η  ταινία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΟΓΜΑ. Είναι ένα παιχνίδι με τη Λογική, τη Φιλοσοφία, τη Φαντασία, το Μύθο, την Πιθανότητα. Είναι ένα πείραμα σε δοκιμαστικό σωλήνα.

Γρήγοροι διάλογοι, βαθιά φιλοσοφική σκέψη, συγκρούσεις, ανατροπές και μη αναμενόμενη πλοκή.

Πολλοί μπορεί να τη βρείτε απαράδεκτη, βλάσφημη, ακραία, προκλητική, προσβλητική αλλά ένα είναι σίγουρο. Δε θα σας αφήσει αδιάφορους.

Να τελειώσω λέγοντας ότι αυτή η ταινία ΔΕΝ είναι για όλους και ΔΕΝ απευθύνεται στο πλατύ σινεφιλ κοινό.

.

Watch at your own risk

.

Από nventris @ Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008 10:47 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: αντιδογματισμός , φιλοσοφία , επιστήμη , θρησκεία , ταινία

Αυτό δήλωσε πασίγνωστος δημοσιογράφος από τηλεοράσεως αναφερόμενος στις λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής του εκλιπόντος ηθοποιού, λεπτομέρειες βέβαια που ο ίδιος ανακοίνωνε με περισσή υπερηφάνεια στο πανελλήνιο. Αμέσως μετά το μετάνοιωσε μάλλον και θυμήθηκε το αρνητικό πρότυπο. 

Η ίδια η γνωστή η παλιά ιστορία. Τα αρνητικά πρότυπα για τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας για τα οποία τόσο νοιαζόμαστε που τα παρκάρουμε με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση (γνωστή για τον ηθικοπλαστικό της χαρακτήρα εξ' άλλου) αλλά και άλλες οθόνες και περιμένουμε αυτές να τα διαπαιδαγωγήσουν αφού εμείς δε μπορούμε, δεν προλαβαίνουμε ή απλά βαριόμαστε να ασχοληθούμε.

Φροντίζουμε βέβαια να τα μπουκώσουμε με "εφόδια" τα οποία τους τα πετάμε στη μούρη και τους υποχρεώνουμε να τα καταβροχθίζουν σε γενναίες ποσότητες και να τα χωνεύουν κι όλας γιατί μέσα μας έχουμε την ανασφάλεια ότι κάτι δεν κάνουμε καλά, οπότε ας μην έχουν να πουν στο μέλλον ότι δε νοιαστήκαμε γιατί απλά θα τους παρουσιάσουμε το λογαριασμό με τα χιλιάδες ευρώ που ξοδέψαμε για τη "μόρφωσή" τους, τον οποίο ήδη περιφέρουμε με καμάρι σε γνωστούς συγγενείς και φίλους, σαν έμπρακτη απόδειξη της φροντίδας μας.

Φίλοι μου ανησυχούντες για τα πρότυπα που προσλαμβάνουν τα παιδάκια σας. Πριν τα κάνετε θυμάστε;

Θυμάστε να θέλατε όντως να ζήσετε το ρόλο του γονιού με όλες τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες που αυτός περιλαμβάνει στο πακέτο; 

Θυμάστε να επιθυμούσατε να φέρετε ένα νέο άνθρωπο στον κόσμο και με πολύ κόπο να του προσφέρετε όχι μόνο κινητά, φροντιστήρια και πενταήμερες, αλλά και συναισθηματική ασφάλεια, αυτοσεβασμό, αγάπη, αξιοπρέπεια, αυτοεκτίμηση, ευθυκρισία ώστε να καταστεί ένας άνθρωπος ελεύθερος, ώριμος ψυχικά, χωρίς συναισθηματικά κενά και υπεύθυνος;

Δύσκολα όλα αυτά ε;

Και δυστυχώς δε μπορώ να σας βοηθήσω και να σας υποδείξω ένα εμπορικό κέντρο να τα προσφέρει όλα αυτά σε πακέτο - προσφορά, ώστε να κάνετε ένα δάνειο με την πιστωτική σας και να τα προμηθευτείτε σε προνομιακή τιμή - έκπληξη.

Γιατί αν δεν τα θυμάστε όλα αυτά τότε πολύ κακώς κάνατε.

Αν πάλι θυμάστε ότι θέλατε τα παιδάκια σαν ένα απαραίτητο αξεσουάρ

• που θα συμπληρώσει το κοινωνικό και οικογενειακό σας Image
• που θα κάνει τη μαμάκα σας μια ευτυχισμένη γιαγιάκα
• που θα σας καταστήσει ίδιους με τους φίλους και τους συγγενείς σας (δε θέλατε να διαφέρετε απ' τους άλλους)
• που θα κρατάει τη γυναίκα σας απασχολημένη για να μη σας πρήζει
• που θα δώσει μια έμπρακτη απόδειξη του ανδρισμού σας (Jesus!!)
• που θα σας αναβαθμίσει με το κύρος να ακούσετε την προσφώνηση "μαμά" και "μπαμπά"

.

Τοτε ΠΟΛΥ ΑΣΧΗΜΑ ΚΑΝΑΤΕ!

.

Και σας διαβεβαιώ ότι το χειρότερο πρότυπο με το οποίο τα παιδιά σας έρχονται καθημερινά σε επαφή και διαπλάθονται...ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ και μόνον.

Έχω δει παιδιά φοβικά, υπερευέξαπτα, υπερκινητικά, ανασφαλή, αυθάδη, υπερευαίσθητα, άβουλα, ευνουχισμένα. Οι απορίες μου λύνονται αμέσως μόλις έρθω σε επαφή με έναν από τους κηδεμόνες του.

Ο Σεργιανόπουλος και ο κάθε κύριος Σεργιανόπουλος λοιπόν σεβαστοί μου δεν όφειλε και δεν σας το χρωστάει να αποτελεί ένα πρότυπο για τα παιδιά σας όπως το εννοείτε εσείς, ούτε να είναι συνεπής με τις δικές σας προσδοκίες και να αποπέμπει τις όποιες ιδιαιτερότητές του για να μην έχουν κακές παραστάσεις τα καμάρια σας. Όφειλε να είναι συνεπής μόνο απέναντι στον εαυτό του, τη φύση του, και να προσπαθεί να αναχαιτήσει και να αντιμετωπίσει τους δικούς εφιάλτες, τα δικά του αδιέξοδα, τα δικά του συναισθηματικά χάσματα σαν και αυτά με τα οποία τον προίκισε όχι ένα αρνητικό πρότυπο που ακολούθησε αλλά ένα περιβάλον αδιάφορο και χωρίς κατανόηση και χωρίς ζωτικό χώρο για τον ίδιο και το είδος του. Ένα περιβάλον σαν και αυτό που πολλοί από σας προοετοιμάζετε για τα παιδιά σας.

Πριν λοιπόν αγαπητοί μου συμμεριστείτε τις ανησυχίες της Τατιάνας, του Κούγια, του εθνικού νομάρχη (και κριτή των καλλιστείων) και όλων των υστεριαζόντων παππάδων για τα πρότυπα που εσωτερικεύουν τα παιδιά μας από την τηλεόραση, (δηλαδή από τους ίδιους), κάντε έστω και τώρα μια αποτελεσματική κίνηση. Κλείστε την πιστή νταντά των παιδιών σας, πάρτε το κινητό τους και ψάξτε τις αποθηκευμένες εικόνες και βιντεάκια που διατηρούν στη μνήμη του τηλεφώνου τους. Αν δε γνωρίζετε πώς να το κάνετε, τότε αυτό αποτελεί μια άλλη έμπρακτη απόδειξη της αδιαφορίας σας.

Αν πάλι το κάνατε και επιβιώσατε από το shock, τότε μιλήστε τους. Όχι για την παραβατική τους συμπεριφορά με ένα λόγο διανθισμένο με ηθικολογίες του κώλου σαν και αυτές που τόσο καλά αποστηθίσατε από τους προαναφερθέντες και άλλους τηλεοπτικούς αστέρες. Ρωτήστε τους για τις ανάγκες τους. Όχι τις υλικές επαναλαμβάνω. Βάλτε τα στο αυτοκίνητο και πάτε μια βόλτα έξω από το αστικό κέντρο κάπου κοντά στη φύση. Και εκεί αποκαταστήστε την επαφή μαζί τους. Αυτή που έχουν τόση ανάγκη. Ίσως τη μόνη αληθινή ανάγκη. Και μάλιστα κάντε το αυτό συνήθεια.

Τι;

Δεν προλαβαίνετε;

Δεν έχετε το χρόνο;

Από nventris @ Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2008 1:58 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: τηλεσκουπίδια , πρότυπα , δημοσιογραφία , tv , κοινωνία

Μερικές φορές αυτός ο πλανήτης δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει χώρο για όλους. Μερικές φορές αυτή η "αγία" ελληνική κοινωνία, η καϋμένη η γιαγιάκα (σύμφωνα με τις εμετικές ατάκες πρωϊνατζήδων δημοσιογράφων που για την τηλεθέαση σκοτώνουν εν ψυχρώ στα 5 μέτρα τη δικιά τους τη μαμάκα και τη  γιαγιάκα) στην αθώα ελληνική επαρχία που αποδέχεται και απορρίπτει με μια μονοκοντυλιά ό,τι εκείνη θεωρεί κακό (δηλ βλαβερό για τον εαυτό της) σπρώχνει ανθρώπους στο περιθώριο και τους εξαναγκάζει αυτό που βιώνουν μέσα στο ίδιο τους το DNA αυτό που οι ίδιοι ΕΙΝΑΙ, να το αντιλαμβάνονται ως ταμπού και ανομολόγητο "πάθος"

Ως πάθος ορίζεται οτιδήποτε το μη φυσιολογικό, νοσηρό που με την αδήριτη δύναμή του πειθαναγκάζει και δεσποτικά προστάζει την ικανοποίησή του. Για "πάθη" λοιπόν μιλούν τα κανάλια. Αντίθετα, οι ανάγκες οι δικές τους είναι φύση, φυσικές δηλαδή και απόλυτα φυσολογικές, άρα και νόμιμες.

Νομιμότητα και Περιθώριο, δυο κόσμοι σε αμοιβαία καχυποψία, σε αέναη αντιπαλότητα. Ποτέ ο ένας δε συναντά τον άλλο, κι όμως πάντα συναντιούνται. Πάντα ο ένας λοιδωρεί ανοιχτά τον άλλο κι όμως τα βράδυα τον αγκαλιάζει σφιχτά και πολλές φορές με την τραγική απελπισία της δίψας για κορεσμό. Ο ένας ανικανοποίητος, ανασφαλής, μοναχικός, φοβισμένος,  με τα χίλια δυο συμπλέγματα και υποχρεώσεις που τον έχει κουράσει η νομιμότητά του, ο άλλος λαμπερός, ανασφαλής, μοναχικός, φοβισμένος, με τα χίλια όσα προβλήματα τον έχει φορτώσει το περιθώριό του.

Μα...Περιθώριο ο Σεργιανόπουλος;  Όχι βέβαια, όχι επαγγελματικά.

Κοινωνικά όμως;

.

Καλό ταξίδι Νίκο

Από nventris @ Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008 4:07 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: νίκος σεργιανόοπουλος , περιθώριο , tv , κοινωνία

Αυτό έδειξε μια έρευνα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που θα συνεχίσει να διενεργείται μέχρι το Σεπτέμβρη του 2008 και της οποίας τα πρώτα αποτελέσματα οδηγούν εκτός των άλλων και στο παραπάνω συμπέρασμα. 

Εδώ και χρόνια το ξέρουμε. το συζητάμε στους συλλόγους διδασκόντων, με τους γονείς, με τους σχολικούς συμβούλους, το διαπραγματευόμαστε στις αίθουσες με τους ίδιους τους μαθητές. Παραμένουμε στις διαπιστώσεις. Αδύναμοι και εμείς να κάνουμε πολλά πράγματα, μια που η Διαδακτέα Ύλη περιμένει σιωπηρά, αυστηρή και υποχρεωτική έγκαιρα να ολοκληρωθεί σελίδα σελίδα, κεφάλαιο κεφάλαιο.

Στην τάξη ο εκαπαιδευτικός βρίσκεται συχνά μπροστά σε ένα δίλημμα. Να είναι εντάξει με το νόμο, να πει αυτά που πρέπει, την ώρα που πρέπει, ώστε στο τέλος της χρονιάς (όπως τώρα καλή ώρα) να συμπληρώσει υπερήφανα το βιβλίο ύλης με όλα τα διδακτέα κεφάλαια και φαρδιά πλατιά με ικανοποίηση και χαμόγελο να βάλει την υπογραφή του στο τέλος;

Ή

Να δώσει έμφαση σε αυτά που επιθυμεί, να επιμείνει όσο θέλει στον αγαπημένο του συγγραφέα, ή ενότητα, ή ιστορική εποχή, να καλέσει τους μαθητές να κάνουν μαζί του αυτό το γοητευτικό ταξίδι όχι τόσο στη γνώση αλλά στην εμπειρία; Η πληροφορία εύκολα θα ξεχαστεί, το βίωμα όμως πολύ δυσκολότερα. Να καλέσει τους μαθητές μαζί του σε μια κανούρια περιπέτεια ανακάλυψης ενός νέου θησαυρού, του οποίου έπαθλο δε θα είναι η αποστήθιση κατεβατών αλλά μια μέθοδος κατάκτησης της γνώσης και επίλυσης προβλημάτων;  Να μετατρέψει τη βαρετή μαθησιακή διαδικασία σε ένα παράθυρο στον κόσμο που δεν απαγορεύεται η φαντασία και η αυτενέργεια, που δεν υπάρχουν αυθεντίες και προκατασκευασμένες φόρμες και  που η επικοινωνία δεν αποθαρρύνεται αλλά επιβάλεται; Και για τα προαναφερθέντα υπάρχουν τρόποι. Πολλοί τρόποι και δοκιμασμένοι, άλλοι με περισσότερη, άλλοι με λιγότερη επιτυχία. Όμως έχουν κόστος. Στην ομαλή λειτουργία του σχολείου, σε διδακτικές ώρες, στην έγκαιρη κάλυψη της Ύλης η οποία πιεστικά υπενθυμίζει σε κάθε περίπτωση ότι εκείνη είναι η προτεραιότητα.

Τι (να) κάνει λοιπόν ο εκαπιδευτικός;

Βάζει κάτω το κεφάλι, τρέχει τις σελίδες, τρέχει τις ώρες, γιατί ήδη χάθηκαν πολλές με τις καταλήψεις, με τις γιορτές, με εξωσχολικές δραστηριότητες και ήδη ακόμα και με κανονικές συνθήκες είναι δύσκολο ο όγκος των σελίδων να καλυφθεί στο 100%. Μετατρέπεται έτσι η διαδικασία της μάθησης σε μια ανιαρή λογοκοπία χωρίς εκπλήξεις και ανατροπές,  σε μια διεκπαιρεωτική πληκτική κανονικότητα και για τον διδάσκοντα αλλά πολύ περισσότερο για τους διδασκόμενους που έχουν "στουμπώσει" πια οι σκληροί δίσκοι των εγκεφάλων τους από τη συνεχή και ασταμάτητη ροή πληροφοριών που καλούνται να συγκρατήσουν χωρίς να ξέρουν το γιατί.

.

.

.

.

.

Απλά έτσι Πρέπει.

Από nventris @ Παρασκευή, 9 Μαΐου 2008 2:04 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: κοινωνία , παιδεία

Γι' αυτό και μου στέλνουν διαρκώς γράμματα.

Κάθε μήνα, κάθε δεκαπέντε μη σου πω, να σου και ένας χαρούμενος φάκελος.

Πολλοί χαρούμενοι φάκελοι. Με λογότυπα, διαφημίσεις, χρώματα, προσφορές, πολλές προσφορές.

Ειδικά οι Τράπεζες πρέπει να με λατρεύουν. Είμαι σίγουρος. Οι περισσότερες απ' αυτές μου στέλνουν Επιταγές.

Με χιλιάαααααδες Ευρώ!!!

Έτοιμες επιταγές με προέγκριση και με το όνομά μου  που με καλούν να πάω και να ειπράξω το ποσό.

Ακόμα και περισσότερα να θελήσω, δεν υπάρχει πρόβλημα. Τόσο πολύ με αγαπάνε. Μερικές είναι τόσο πονόψυχες που με παίρνουν τηλέφωνο τα μεσημέρια να μου υπενθυμίσουν τις προσφορές τους και να μου κάνουν δώρο πιστωτικές κάρτες. Και άλλες κάρτες. Κοντεύω πια να συμπληρώσω τράπουλα με τα καρτο-δώρα τους.

Εγώ με ευγένεια και συστολή αρνούμαι, όμως εκείνες με αγαπούν τόσο πολύ που μου τις στέλνουν ταχυδρομικά.

Αλλά τι να πω και για τον αγαπημένο ΟΤΕ, τη ΔΕΗ που και αυτοί ποτέ δε με ξεχνούν και όλο μου στέλνουν τα γαλάζια τους γράμματα.

Κάθομαι και διαβάζω.

Και με πιάνουν τα κλάματα

Καθώς τα κοιτάζω

Από nventris @ Τρίτη, 6 Μαΐου 2008 1:05 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: χιούμορ , κοινωνία

Και ενώ στην αρχή της πρώτης τετραετίας της διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. όλα ήταν ήρεμα, χαλαρά, χωρίς ουσιώδεις αποφάσεις, χωρίς τομές και ανατροπές, με το γνωστό νεοελληνικό βηματισμό (ένα βήμα μπρος ενάμισο πίσω) και τη διαχειριστική  ισορροπιστική πρακτική που τόσο αγάπησαν οι τελευταίες κυβερνήσεις,  τώρα τελευταία κάτι φαίνεται να αλλάζει.

Ο πρωθυπουργός φαίνεται να το έχει πάρει πολύ σοβαρά το πράγμα και παίζει δυνατά. Ας κάνουμε λόγο για την εξωτερική πολιτική. Οριστικοποίησε την υπογραφή για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, φλερτάρει έντονα με τη Μόσχα, είπε το πρώτο μεγάλο όχι στις ΗΠΑ και συνεχίζει τις συμφωνίες με τη Ρωσία αναγνωρίζοντας το γεωστρατηγικό της ρόλο και καθιστώντας την ένα σοβαρό παίκτη στο σταυροδρόμι του Αιγαίου.

Από την τελευταία συμφωνία για τον αγωγό South Stream, έχουν φυσικά να ωφεληθούν και οι δύο χώρες αλλά το σημαντικό είναι ότι η χώρα μας για δεύτερη φορά μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα γυρνάει την πλάτη στις υποδείξεις και τις επιθυμίες του υπερατλαντικού μας συμμάχου και δεν ευθυγραμμίζεται παρά μόνο με τα συμφέροντά της. Το πιο παράδοξο είναι ότι σε αυτή τη νέα "γραμμή" που αρχίζει να διαφαίνεται δεν είμαστε μόνοι μας. Αρκετές ευρωπαϊκές χώρες δείχνουν να συμπλέουν μαζί μας περισσότερο ή λιγότερο, φανερά ή κρυφά και φυσικά έχοντας από πριν εξασφαλίσει τα δικά τους συμφέροντα.

.

Στα εσωτερικά ζητήματα βέβαια δε θα είχα να δώσω τόσα εύσημα στο κυβερνόν κόμμα, μια που για αρκετό καιρό παρετηρείτο μια ολιγωρία και επιφυλακτικότητα να προχωρήσει η κυβέρνηση στις απαραίτητες τομές και μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Ας ελπίσουμε (όχι όλοι μας, το ξέρω) να ακολουθήσει με την ίδια αποφασιστικότητα μια σειρά αλλαγών που προεξήγγειλε προεκλογικά ο πρωθυπουργός χωρίς τις αγκυλώσεις που επιφέρει ο ανέξοδος  αριστερίζων αντίλογος των καναλιών και το φόβο των δημοσκοπήσεων και του λεγόμενου "πολιτικού κόστους"

Από nventris @ Σάββατο, 3 Μαΐου 2008 9:52 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: πολιτική

.

.

Αυτά...

Από nventris @ Πέμπτη, 1 Μαΐου 2008 9:48 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: μουσικη

Υπάρχει και χριστιανισμός χωρίς γραφικότητες;

Χωρίς την αλλαζονεία της εξουσίας;

Υπάρχουν και ιερείς που τιμούν το σχήμα και το ράσο τους;

Υπάρχει και  χριστιανισμός που δεν έχει έτοιμες προκατασκευασμένες απαντήσεις;

Που κυρήττει πραγματικά την Αγάπη;

Που δεν απορρίπτει, δεν κρίνει, δεν εκβιάζει δεν τρομοκρατεί με καζάνια, διαβόλια και δρακουλίνια;

Που δεν τεντώνει απειλητικά το δείκτη του χεριού προς τους "αμαρτωλούς" και αντιφρονούντες;

Που δε συνθλίβει ψυχές, δεν ευνουχίζει πνεύματα και δε χλευάζει ομάδες πληθυσμού;

Που δεν κραυγάζει για να τον ακούσουν και περιμένει σιωπηλά να ερωτηθεί για να μιλήσει χαμηλόφωνα;

Που δε λαϊκίζει;

Που δεν διπλέκεται με την εξουσία και χωρίς τη ματαιόδοξη επίδειξη πλούτου και χλιδής;

Υπάρχει και Χριστιανισμός συμβατός με τον Αντιδογματισμό;

Υπάρχει και Χριστιανισμός της Αναζήτησης, της Αποδοχής, της Συγχωρητικότητας;

Ακούστε τον πατέρα Θεόφιλο Φάρο.

κάτι έχει να σας πει...

.

.

Από την εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης "Στα Ακρα" είναι δημοσιευμένα στο you tube 8 αποσπάσματα τα οποία εύκολα θα βρείτε σαν links όταν ολοκληρωθεί το πρώτο που δημοσιεύεται εδώ

Από nventris @ Τρίτη, 29 Απριλίου 2008 1:00 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: φιλόθεος φάρος , αντιδογματισμός , χριστιανοί , εκκλησια , θρησκεία , κοινωνία

Σε λίγες μέρες η χριστιανοσύνη γιορτάζει τη μεγάλη γιορτή της Αγάπης

.

.

Με κατάνυξη, περισυλλογή και νηστεία

.

Με σεβασμό στα  πατροπαράδοτα έθιμα.

.

.

Με λιτότητα και εγκράτεια

.

Με φροντίδα και ενδιαφέρον για τον ανήμπορο συνάνθρωπο

.

.

Με σεμνότητα και σεβασμό στα σεπτά πάθη

.

Σεμνοί, ταπεινοί, συνεσταλμένοι,

πιστοί, θρησκευόμενοι, Έλληνες

Εύχομαι σε όλους σας ολόψυχα

Καλό Πάσχα

Από nventris @ Πέμπτη, 24 Απριλίου 2008 9:55 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: ηθικη , πάσχα , κοινωνία

Η Action Aid είναι μια μη κυβερνητική, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οργάνωση που εδώ και πολλά χρόνια δραστηριοποιείται στο εξωτερικό και στην Ελλάδα και προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει όχι μόνο κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς, αλλά στηρίζεται ως επί το πλείστον στην εθελούσια προσφορά πολιτών από ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης.

Η συνηθέστερη μορφή προσφοράς είναι αυτή της αναδοχής ενός παιδιού από μια χώρα του τρίτου κόσμου. Πραγματικά οι συνθήκες ζωής αυτών των παιδιών είναι τραγικές, αν σκεπτεί κανείς ότι χρειάζεται να διανύσουν χιλιόμετρα κάθε μέρα για να έχουν πρόσβαση σε πηγές νερού, εργάζονται σκληρά το υπόλοιπο της ημέρας σε σκληρές αγροτικές εργασίες, στερούνται έστω και τη στοιχειώδη  ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε χώρες όπου οι ασθένεις και ειδικά το AIDS κυριολεκτικά θερίζουν τον πληθυσμό, η πείνα είναι η συνηθέστερη αιτία θανάτου των παιδιών και που ο μέσος όρος ζωής των τυχερών επιζώντων με δυσκολία φτάνει τα 40 χρόνια. Φυσικά ούτε λόγος για στοιχειώδεις υποδομές όπως το ηλεκτρικό ρεύμα, για εκπαίδευση, για υποψία τήρησης κανόνων υγιεινής, για ειρηνικές έστω συνθήκες διαβίωσης (πολλές από τις χώρες ταλαιπωρούνται από εμφύλιες διαμάχες με αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός παιδιών να μένουν ορφανά από πολύ μικρή ηλικία).

Η μηνιαία συνδρομή είναι ελάχιστη για τα δικά μας οικονομικά δεδομένα και περιορίζεται σε 22 ευρώ. Σκεφτείτε σε πόση ώρα μπορεί κανείς στην Ελλάδα να ξοδέψει αυτό το ποσό. Σε λίγα δευτερόλεπτα; Για τους ανθρώπους όμως του αναπτυσσόμενου κόσμου είναι τρομακτικά σημαντική, αν έχει υπ' όψη του κανείς ότι στους ανθρώπους αυτούς αντιστοιχεί εισόδημα μικρότερο του ενός δολαρίου την ημέρα.

Τα χρήματα δεν πηγαίνουν απευθείας  στο παιδί για να βελτιώσουν τις συνθήκες διαβίωσής του, αλλά σε όλη την κοινότητα. Η αναδοχή έχει συμβολικό χαρακτήρα. Η Action Aid προσπαθεί μέσα σε αυτές τις τρομερά αντίξοες συνθήκες (και χωρίς να προσβάλει τις θρησκευτικές ή όποιες άλλες προκαταλήψεις των κοινοτήτων που πολλές φορές στέκουν εμπόδιο στη μόρφωση και χειραφέτηση ευαίσθητων ομάδων του πληθυσμού όπως τα παιδιά ή οι γυναίκες) να δημιουργήσει τις βασικές υποδομές ώστε να καταστούν στο μέλλον αυτοί οι άνθρωποι άξιοι και ικανοί να αυτοσυντηρούνται και να διαχειρίζονται τον φυσικό τους πλούτο. Η φιλανθρωπία πληγώνει και δε μπορεί να συνεχίζεται επ' άπειρον.

Αγαπητοί μου φίλοι μήπως θα έπρεπε αυτές τις σημαντικές για κάποιους ημέρες τις μεγάλης εβδομάδας που έρχεται να μην περιοριστούμε μόνο σε νηστείες , μετάνοιες, ώρες παραμονής στις εκκλησίες, αλλά να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας και να στρέψουμε το βλέμμα και σε συνανθρώπους μας που συγκατοικούμε στον ίδιο πλανήτη και που δεν υποψιαζόμαστε καν τις ανάγκες τους; 

Βέβαια σε όλους μας αρέσουν τα ντοκιμαντέρ στο ΣΚΑΪ που συχνά πυκνά παρουσιάζουν τέτοιες εικόνες αλλά η τηλεοπτική μας κουλτούρα μας έχει συνηθίσει στην ιδέα ότι κλείνοντας την TV ή αλλάζοντας κανάλι, όλα θα πάψουν να υπάρχουν επειδή πια δεν τα βλέπουμε. Κι όμως δεν είναι reality. Είναι Πραγματικότητα.

Από nventris @ Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008 10:30 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: action aid , κοινωνία

History has proved that empires always overcome any kind of justice in order to forward their interests. Such an example is the American insistence of naming a state consisting of Bulgarian, Albanian and Serbian populations with the greek name of Macedonia.

Of course fifty years ago the american policy was exactly the opposite because of the soviet fear and the option of the Slavs (Sovietallies) accessing the Mediterranean Sea. The question: Have these people who claim to be Macedonians any relation with Macedonia?

This is an easy to answer one. Before I do this I would like to express repugnance to the so called intellectuals and university professors(not all of them) for their attitude (absolute silence) on this case.

Simple truths:

1. These people call their selves with a name that means nothing in their language (SlavicBulgarian).

In the Hellenic (Greek) language means the Long Country. Just open the H. Liddell & R. Scott Great Lexicon of the Hellenic Language

word: MACEDONIA

2. They claim that Alexander the Great was their ancestor. But what does Alexander mean in their language (SlavicBulgarian dialect)?

Answer: NOTHING

In the Hellenic (Greek) language means the one who opposes or attracts men. Consisting of the words Αλεξω + ανήρ. Just open the H.Liddell & R. Scott Great Lexicon of the Hellenic Language word: ALEXANDER

3. N. G. L. Hammond in his work Philip the Macedonian wrote: ";Philip was Greek Macedonian in the same way that Demosthenes wasGreek Athenian."; All the scripts found in the Macedonian territory before the Roman invasion are in greek.

4. Macedonians believed in the same gods with the rest of the Greeks.

5. The legacy of Alexander was the Hellenistic (Greek period) in which the greek language and culture were spread from Egypt to India.

6. Macedonians participated the Olympic Games as Greeks. The argument that some called them barbarians comes from the words(mainly) of the Athenian orator Demosthenes who was opposed to Phillip. The argument of the words of Isocrates -; another Athenian orator who thought of Phillip as the leader of all Greeks is not mentioned (wonder why?) by the so called descendants.

7. Slavs came to the region of the south Balkans between the 6th and the 7th century AD. This means 1400 years after the foundation of the Macedonian state.

.

According to Herodotus the kingdom of Macedonia was founded by Perdikkas A'; around 700 b.C. It is said that he was descendant of the Temenides of Argos from which he left and settled in Macedonia with his brothers. Primogenitor of the Macedonians according to Theopombus and Diodorus is Caranus.

Από nventris @ Τρίτη, 22 Απριλίου 2008 9:12 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: macedonia , ιστορία , πολιτική

Αλλο ένα τραγικό  ερώτημα σαιξπηρικής αγωνίας φέρνουν αυτή την εποχή τα βαθυστόχαστα κανάλια μας στον ανυποψίαστο Έλληνα καταναλωτή - πιστό χριστιανό φιλοδοξώντας να του ταράξουν τις ήρεμες μέρες της βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης που έπονται.

Σα να μην έφτανε η τιμή του σφαγμένου κρέατος που ανεβάζει την αδρεναλίνη στα ύψη, οι αντιδράσεις των κτηνοτρόφων,  οι φαύλες προθέσεις και τα σκοτεινά σχέδια των μεσαζόντων που εξυφαίνουν συνομοσίες εναντίων των πτωχών αδελφών καταναλωτών έρχεται και η παραπάνω ανησυχία να προστεθεί στις έγνοιες του αθώου ποιμνίου.

Οι σκοπιανοί καραδοκούν και ρίχνουν τις τιμές έχοντας συλλάβει άλλο ένα σατανικό σχέδιο εναντίον μας. Προωθούν στην αγορά σφαγμένα αρνιά με τη σφραγίδα "Μακεδονία" τορπιλίζοντας έτσι το ελληνικό βέτο και την εθνική μας συνείδηση και προσπαθώντας να κάμψουν τις αντιστάσεις μας έναντι των γειτόνων.

Χριστιανοί Γρηγορείτε!!!

Το σκοπιανό αρνί δεν είναι αθώο. Το γερμανικό και το γαλλικό πάλι είναι ύποπτα παρ' όλο που περνάνε 15 ποιοτικούς ελέγχους γιατί όπως λέει και η γνωστή παραδοσιακή παροιμία "παππούτσι από τον τόπο σου".  Έξω απ' το χωριό μας, έξω απ' τον τόπο μας επικρατεί αθεϊα και διαφθορά και οι κτηνοτρόφοι εκεί δε λέγονται Μητσάρας και  Γιωργάρας αλλά "Γκένσταγκ" και "Βόλφραγκ" και ούτε είναι ορθόδοξοι. Πώς να εμπιστευτείς εσύ τώρα παραγωγούς με αυτά τα ακατανόητα γκεσταπίτικα ονόματα τη στιγμή μάλιστα που τις προβατίνες τους δεν τις λένε Βασούλα και Μαγδάλω, ονόματα οικεία και γνωστά που αποπνέουν αθωότητα, αγνότητα και ελληνική επαρχιώτικη παρθενιά, αλλά "Γκουντούν" και  "Βαν Ντόρφεν". Ποια είσαι εσύ κυρία μου Βαν Ντόρφεν και από που κρατάει η σκούφια σου; Σε ήξερα κι από χθες;

Όμως ευτυχώς σε αυτή τη χώρα τη λύση και πάλι προσφέρει η TV και οι διαφημιστές καθησυχάζοντας τους ανησυχούντες συμπατριώτες μας με ένα σενάριο πανέξυπνο, γουστόζικο και τσαχπινογαργαλιάρικο που - όπως όλη η ελληνική τηλεόραση και τα προϊόντα της - προάγει την οξυδέρκεια της φυλής.

Ο ελληναράς χασάπακλας ακονίζει τα μαχαίρια του διαλαλώντας το εμπόρευμα με τις αγριοφωνάρες του "ελληνικό κρέααααας", "κρέας ελληνικόοοοοοο"!!!.

Πλησιάζει  η σύχρονη πλην όμως ανησυχούσα ελληνίδα νοικοκυρά, με τη συντηρητική, παραδοσιακή κοτσίδα της κ. Αθήνη, στης οποίας το βλέμμα είναι ζωγραφισμένη η αγωνία αν η αγία οικογένεια και το σόι της όλο  θα καταβροχθίσουν τόνους σφαγμένου ελληνικού κρέατος και άλλων εδεσμάτων μέχρι σκασμού το πάσχα; ή κανένα άλλο υπόπτου προελεύσεως;

-"Το κρέας είναι σίγουρα ελληνκό;" ρωτάει με περισσή καχυποψία και πονηράδα τον επαγγελματία.

-"Κυρία μου μπρίκια κολλάμε; Ελληνικό!! Το κρέας είναι ελληνικό." (Δεν ξέρω αν παρατηρήσατε την εντυπωσιακή γλωσσική ποικιλία και το πλούσιο λεξιλόγιο) 

Και εκείνη τη στιγμή δείχνει την απόδειξη. Μια αυτοκόλητη ετικέττα που κοτσάρει πάνω στη συσκευασία του σφαγίου και που εμφανώς γράφει "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΕΑΣ".

Τώρα ησύχασε η προ ολίγου αναστατωμένη ελληνίδα. Δεν την έπιασε Κώτσο κι ας είχε κότσο. Κολλάει ο έμπορας με αποφασιστικότητα το αυτοκόλητο πάνω στη λαδόκολλα και κείνη με ένα χαμόγελο ικανοποίησης και ανακούφισης αντιτείνει:

-"Α πολύ ωραία!!!"

Καθότι αν το κρέας ήταν βουλγάρικο ή σκοπιανό, το αυτοκόλητο θα ηρνείτο να κολήσει και θα έπεφτε στο έδαφος. Ή θα γυρνούσε από μόνο του και θα κολλούσε στην κουτέλα του κακού και πονηρού χασάπη δηλώνοντας ποιο πραγματικά είναι το "ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΕΑΣ"

Τα εντατικά μαθήματα ΗΛΙΘΙΟΤΗΤΑΣ συνεχίζονται από το τηλε-φροντιστήριο. 

Από nventris @ Δευτέρα, 21 Απριλίου 2008 9:56 πμ
Permalink | Σχόλια
Tags: παράδοση , πάσχα , χιούμορ , tv

ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ

";ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ";

(Νομίμως αναγνωρισμένο Σωματείο αρ.έγκρ. 2203/95)

Αλκιβιάδου 24, τηλ/fax:210-8814677, email:pofyzo@yahoo.gr

Μέλος του ΠΑΝΔΟΙΚΟ και των 45 συνεργαζόμενων οικολογικών και φιλοζωικών

και ανθρωπιστικών σωματείων

15/04/2008

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Παρασκευή 18 Απριλίου, ώρα 12.00 το μεσημέρι, στην Πλατεία Συντάγματος (Έξοδος Μετρό Σιντριβάνι)

Από την ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ, το Ελληνικό Ταμείο Μέριμνας Ζώων (GAWF) και το δίκτυο για τα δικαιώματα των ζώων.

Αν σας πληγώνει ο θρήνος των αμνών και η σφαγή τους, ελάτε να γίνουμε η σιωπηλή κραυγή διαμαρτυρίας τους.

Κάθε χρόνο πριν το Πάσχα, γύρω στα 20 χρόνια τώρα, επαναλαμβάνεται η ίδια ιστορία.

Στην μικρή οθόνη να «παρελαύνουν», κρεμασμένα από τα τσιγκέλια τα πτώματα των σφαγιασμένων αμνοεριφίων και τα τηλεοπτικά πάνελ να αγωνιούν για το πιάτο του καλού χριστιανού και για του φτωχού το αρνί.

Τα τελευταία χρόνια, χαλάει ο κόσμος με τις βαπτίσεις των αμνοεριφίων (ελληνοποιήσεις). Φέτος ίσως γλιτώσουμε τα βαφτίσια, γιατί τα σφαγμένα ζωντανά θα έχουν ταυτότητα, που θα πιστοποιεί την ελληνικότητα τους, ούτως ώστε εμείς οι καλοί χριστιανοί να είμαστε σίγουροι ότι θα ρίξουμε στον καταπιόνα μας κρέας ελληνικό     ...

Ως πότε πια θα κλείνουμε τα ώτα μας στο θρήνο των αμνών; Ως πότε πια θα εορτάζουμε μια γιορτή αγάπης με τόσο πόνο και αίμα;!!!

Η πίστη μας προς τον Θεό πρέπει να εκδηλώνεται με πράξη αγάπης και όχι με θυσίες «πορευθέντες δε μάθετε τι εστίν έλεον θέλω και ου θυσία» (Κ.Δ. Ματθαίος κεφ 9,13. & 12,7) «Αγάπη θέλω και όχι θυσίες, γνώση του Θεού και όχι ολοκαυτώματα» (Π.Δ. Ωσηέ κεφ 6,6).

Για την ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ. Μηνακούλη Ρόζα

Το ίδιο κάλεσμα θα επαναληφθεί στις 22 Απριλίου την ίδια ώρα (Παγκόσμια Ημέρα της Γης).

Μελέτη των Ηνωμένων Εθνών το 2006 βρήκε πως η παραγωγή κρέατος προκαλεί περισσότερα αέρια του θερμοκηπίου από ότι όλα τα αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει πως όλοι μπορούμε να κάνουμε κάτι κάθε ημέρα για να μειώσουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου, να βελτιώσουμε την υγεία μας , και να σώσουμε τα ζώα.

Το παρακάτω email έφτασε χθες στο inbox μου και μια και είχα σκοπό ούτως ή άλλως να γράψω κάτι για το θέμα, ξεκινάω με αυτό. Θα υπάρξει και συνέχεια.

Εν τω μεταξύ, δείτε ένα καταπληκτικό video - documanter.

http://veg-tv.info/Earthlings

Από nventris @ Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008 2:42 μμ
Permalink | Σχόλια
Tags: πάσχα , ζωα , κοινωνία