ΠΑΣΟΚ: "Κλείστε τα παράθυρα. Κάνει ρεύμα"
Θέλω να αγιάσω μα δε μπορώ. Ειλικρινά πιστέψτε με δε θέλω να ασχολούμαι με το ΠΑΣΟΚ. Με έχει κουράσει το θέμα και το έχω εξαντλήσει. Τους λόγους για τους οποίους έχασε ο Ευ. Βενιζέλος τους έχω αναφέρει ήδη εδώ σε προηγούμενο post πριν την αναμέτρηση (ναι έχω κληρονομικό χάρισμα). Οπότε δε θα χρειαστεί να τους επαναλάβω.
Εκείνο όμως που μου έκανε εντύπωση είναι μια δήλωση του κ. Βερελή, ο οποίος -σε απόλυτη αντιστοιχία με τον συμπαθή ευτραφή πολιτικό- ισχυρίστηκε ότι το νέο ρεύμα "ιδεών" που εκφράζει ο ΕΒ πρέπει να ενσωματωθεί στο ΠΑΣΟΚ.
Τόσο καιρό ρε παιδιά ειλικρινά έψαχνα με το κυάλι στις εφανίσεις των δύο συντρόφων για ιδέες. Ακουγα φράσεις όπως "να τα αλλάξουμε όλα", "νέα νικηφόρα πορεία", "νέα προοπτική δημοκρατικής διακυβέρνησης", "νέα πνοή" μόνο "νέα δημοκρατία" που δεν άκουσα.
Προκύπτουν ορισμένα ερωτήματα.
1) Είναι όλα αυτά η ουσία της πολιτικής;
2) Δηλαδή οι ιδέες του Benny δεν ήταν ήδη ενσωματωμένες;
3) Όλος ο καυγάς δηλαδή έγινε για ιδεολογικούς λόγους;
4) Ποιές είναι αυτές οι νέες απόψεις που θα πρέπει να λάβει υπόψη του πλέον το κίνημα;
Επειδή είμαι καλόπιστος άνθρωπος και επειδή αυτή ακριβώς ήταν η ερώτηση που έθεσα προσωπικά στον ίδιο (δε μου απάντησε) ανέτρεξα στο http://www.evenizelosdialogues.gr για να στοιχειοθετήσω έστω κωδικοποιημένα τις βασικές αρχές της πολιτικής θεωρίας και το όραμα του EB.
Το ίδιο έκανα και με τον ΓΑΠ στο http://www.papandreou.gr καθότι ούτε ο νικητής της πρόσφατης αναμέτρησης μου έδωσε μια ξεκάθαρη εικόνα για το ιδεολογικό του περίγραμμα από τις πρόσφατες εμφανίσεις του στην τηλεόραση.
Σε ένα άτυπο e-bate λοιπόν αντιγράφω από τις παραπάνω ιστοσελίδες των δύο πολιτικών αντίστοιχα:
Σχετικά με το άρθρο 16 και την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων
Ευ Βενιζέλος
"Προκειμένου όμως και στην περίπτωση αυτή να εστιαστεί επιτέλους ο δημόσιος προβληματισμός στα ουσιώδη και πραγματικά προβλήματα, χωρίς προσχήματα και υπεκφυγές δήθεν συνταγματικού περιεχομένου, συμφωνώ να περιληφθεί σε μια μελλοντική πρόταση αναθεώρησης η προσθήκη εδαφίου στην παρ. 5 ή στην παρ. 8 του άρθρου 16, ώστε να προβλέπεται και ρητά η δυνατότητα ίδρυσης δια νόμου μη κρατικών αλλά πάντα μη κερδοσκοπικών ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, με την μορφή ακαδημαϊκά αυτοδιοικούμενων (δηλαδή κατά το εκπαιδευτικό και ερευνητικό τους μέρος) νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου. Αυτά θα λειτουργούν όμως με αξιοκρατική πάντοτε επιλογή των φοιτητών τους, δηλαδή με αμιγώς βαθμολογικά και όχι οικονομικά κριτήρια, (π.χ. μέσα από σύστημα παροχής ουσιαστικών υποτροφιών που θα καταβάλουν βέβαια οι δωρητές και χορηγοί και όχι το κράτος που πρέπει να χρηματοδοτήσει τα δημόσια ΑΕΙ) και φυσικά με αξιοκρατική και ακαδημαϊκή διαδικασία επιλογής των καθηγητών και του λοιπού εκπαιδευτικού προσωπικού τους".
Γ. Παπανδρέου
"Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου έχει εκφρασθεί υπέρ της θεσμοθέτησης ενός απαραίτητου νομικού πλαισίου για την ίδρυση μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων με τη συμμετοχή φορέων όπως της τοπικής αυτοδιοίκησης και άλλων δυνάμεων της οικονομίας. Ο αποκλεισμός της δυνατότητας ίδρυσης τέτοιων ιδρυμάτων δεν συμβαδίζει με το πνεύμα της νέας εποχής. Το ζητούμενο είναι να αναπτύξουμε ως χώρα εκπαιδευτικές υπηρεσίες, ώστε να γίνουμε το κέντρο της εκπαίδευσης, της καινοτομίας και της έρευνας για την ευρύτερη περιοχή μας, της νοτιοανατολικής Μεσογείου".
Σχετικά με το χωρισμό Εκκλησίας - Κράτους
Ευ. Βενιζέλος
Νομίζω ότι η απλούστερη νομοτεχνική λύση που δίνει σαφή απάντηση στο πρόβλημα τόσο του σεβασμού της θρησκευτικής ελευθερίας και ισότητας όσο και της διασφάλισης των σαφώς διακριτών ρόλων κράτους και εκκλησίας, χωρίς περιττές αμφισβητήσεις σε σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, είναι η προσθήκη ερμηνευτικής δήλωσης υπό το άρθρο 3 με την οποία: Πρώτον, θα διευκρινίζεται ότι ως «επικρατούσα» θρησκεία εννοείται η θρησκεία της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού και όχι η επίσημη ή κρατική θρησκεία. Και, δεύτερον, ότι σε καμία περίπτωση η αναγνώριση του πραγματικού γεγονότος ότι η ορθόδοξη εκκλησία είναι η εκκλησία της θρησκείας της πλειοψηφίας του Ελληνικού λαού δεν μπορεί να θεμελιώσει ή να δικαιολογήσει αποκλίσεις από το άρθρο 13 και άρα περιορισμούς της θρησκευτικής ελευθερίας και ισότητας εις βάρος άλλων φυσικών ή νομικών προσώπων ή ενώσεων προσώπων και κυρίως δεν μπορεί να θεμελιώσει μέτρα θρησκευτικού χρωματισμού του κράτους. Είναι προφανές ότι, από την άλλη πλευρά, κάτι τέτοιο συνεπάγεται και επιβάλλει την αυστηρή πολιτική ουδετερότητα τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησίας όσο και όλων των άλλων θρησκευτικών, αλλά και μη ομολογιακών οντοτήτων.
Γ. Παπανδρέου
Ένα σωστό ερώτημα θα μπορούσε να τεθεί με την έννοια ότι πολλές φορές ερμηνεύεται ότι αυτοί που μιλούν για το διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας κάνουν επίθεση στην Εκκλησία. Είναι το τελείως αντίθετο. Μάλιστα, υπάρχουν και πάρα πολλοί της Εκκλησίας της ίδιας που θέλουν το διαχωρισμό κράτους - Εκκλησίας, διότι θεωρούν ότι έτσι θα παίξει πραγματικά τον πνευματικό ρόλο που της αξίζει, που αξίζει και στον Ορθόδοξο ελληνικό λαό. Αυτός είναι τελικά ο στόχος, η εξυγίανση, να αισθάνεται κανείς ότι η Εκκλησία ανταποκρίνεται στις πνευματικές ανάγκες, τις κοινωνικές ανάγκες.
Για να μη συνεχίσω και σας κουράσω, αν έχετε την ίδια διαστροφή με μένα και αν ανατρέξετε στους δύο ιστοτόπους θα παρατηρήσετε να εκτίθενται παρόμοιες απόψεις για το ασφαλιστικό, την ανεργία, τα εθνικά θέματα, την ΕΕ.
Μη σας πω ότι και με τη Ν.Δ. θα δυσκολευτούμε να βρούμε τις διαφορές στην πολιτική θεωρία αλλά και πρακτική.
Οπότε ποιο αβίαστο συμπέρασμα προκύπτει; Αυτό που ήδη όλοι ξέραμε και το θεωρώ περιττό να το επαναλάβω.
Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ότι το εκλογικό σώμα που σύρεται σε μια ψηφοφορία (και καλά παθαίνει) και φανατίζεται, καυγαδίζει, ελπίζει, απογοητεύεται, πανηγυρίζει, στο τέλος υφίσταται την κοροϊδία και τον εμπαιγμό ότι δημιούργησε ή εξέφραζε "ιδεολογικό ρεύμα". Αλλά και πάλι, καλά παθαίνει. Ας πρόσεχε.
RSS:
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας